Pijnvrij basketballen weer realiteit voor Kasper Averink

21 maart 2018

Pijnvrij basketballen weer realiteit voor Kasper Averink

Na bijna anderhalf jaar blessureleed gaat het eindelijk weer de goede kant op voor Kasper Averink (24), die afgelopen zomer overkwam naar Forward Lease Rotterdam. “Het voelt bevrijdend om weer zonder pijn te kunnen basketballen.”

Averinks blessureleed begint in december 2016. Tijdens een training van zijn toenmalige ploeg Weert komt Averink met zijn rechterbeen in botsing met een medespeler. Door de klap ontstaat een scheurtje in het bot van zijn bovenbeen en raakt zijn meniscus beschadigd. In maart 2017 volgt een operatie, maar duurzaam herstel blijft uit.

“Sinds die operatie leefde ik continu in onzekerheid”, vertelt de geboren Leidenaar. “Er bleek namelijk nog een klein stukje van de meniscus los te zitten. Dat wist ik na die operatie niet, maar dit heeft me de rest van het jaar veel pijn en onzekerheid bezorgd. Soms ging het verbazingwekkend goed, maar vaak moest ik met een pijnlijke, opgezwollen knie het veld verlaten.”

Foto: Luka de Kruijf

In de zomer van 2017 stapt hij over naar Forward Lease Rotterdam, waar hij op 7 oktober zijn debuut maakt. Hij is dan nog maar net hersteld van een enkelblessure, die veroorzaakt werd door de niet goed herstelde meniscus. Averink: “Omdat ik heel veel krachttraining deed, dacht ik dat mijn been wel sterk genoeg moest zijn. Dat was niet zo, waardoor die enkelblessure ontstond. Ook kreeg ik nog te maken met een vochtophoping, die ook weer het gevolg was van de meniscusblessure.”

De staf brengt Averink voorzichtig, maar in de vier wedstrijden die hij speelt laat hij zich direct zien. In de beperkte minuten die hij mag maken noteert hij gemiddeld bijna acht punten, drie rebounds en drie assists per wedstrijd. In zijn meest recente optreden, in november tegen zijn oude club Leiden, is hij zelfs goed voor elf punten, vijf rebounds en drie assists. Indrukwekkend voor iemand die met pijn speelt.

“Na die wedstrijd had ik direct weer een hevige reactie”, blikt Averink terug. “Toen besloot ik dat het zo niet langer kon en dat ik een second opinion moest aanvragen. En het klinkt misschien gek, maar toen ik daarna te horen kreeg dat er wel degelijk nog een operatie aan de meniscus noodzakelijk was, voelde ik vooral opluchting. Ik wist eindelijk waar ik aan toe was, maar vooral: dat ik er weer bovenop zou kunnen komen.”

Vlak voor Kerst 2017 vindt de verlossende operatie plaats, waarna Averink al snel vooruitgang merkt. Sinds begin maart doet hij weer gerichte basketballoefeningen. “Ik merk dat reflexen en automatismen weer terug komen. Het voelt heel fijn om fysiek in orde te zijn en weer zonder pijn op het veld te staan.”

De herstelperiode is niet altijd makkelijk geweest, vertelt Averink. “Ik wil niets liever dan mijn werk, wat ook mijn grootste passie is, te kunnen uitvoeren. Het was soms moeilijk om te kunnen accepteren dat dat niet kon. Gelukkig hebben mijn familie, ouders, vriendin, de staf en mijn teamgenoten mij enorm gesteund. Mede dankzij hen ben ik erin blijven geloven dat het goed ging komen.”

Averink staat bijna letterlijk te springen om weer aan de teamtrainingen deel te kunnen nemen. “Zoals het er nu naar uit ziet, al vanaf volgende week. In het begin nog niet direct elke dag, maar één of twee keer per week, in combinatie met krachttraining. Als ik me maar weer bij de groep kan voegen. Ik kan niet wachten om weer samen met mijn teamgenoten op het veld te staan.”

Tekst: Mark Vrolijk

In beeld